Implant

Z dentopolis.org - stomatologiczna encyklopedia wydarzeń

reklama

Implant to wszczepiony do organizmu fragment tkanki, narządu oraz zastępujące je urządzenie lub mechanizm. W stomatologii jest to element zastępujący korzeń własnego zęba (patrz: zdjęcie - Wszczep dentystyczny Fixture-Branemarka). Implant jest wprowadzony chirurgicznie w kość wyrostka zębodołowego, co umożliwia w konsekwencji wykonanie stałego uzupełnienia protetycznego (korony, mostu bądź pełnej rekonstrukcji zgryzu w przypadkach, kiedy pacjent nie posiada własnych zębów). Stałe uzupełnienie protetyczne to takie, które zakłada się na długi czas z brakiem możliwości usunięcia go samodzielnie przez pacjenta z jamy ustnej. Podstawowym materiałem z jakiego robione są implanty jest tytan, rzadko z domieszkami innych jonów metali czy wapnia. Tytanowe implanty charakteryzują się dużą tolerancją organizmu i wytrzymałością mechaniczną na obciążenie (kilkadziesiąt kilogramów).


Implant stomatologiczny najczęściej ma kształt walca pustego w środku, który jest nagwintowany po zewnętrznej i wewnątrznej stronie. Wewnetrzny gwint służy do umocowania uzupełnienia protetycznego. Implant umieszcza się w kości po uprzednim jej nawierceniu. Zabieg ten przeprowadzany jest przez chirurga szczękowego i ma miejsce najwcześniej po kilku miesiącach od usunięcia zęba. Wprowadzony do kości implant pokryty zostaje błoną śluzową, tak, że jest niewidoczny w jamie ustnej. W takim stanie pozostaje przez 3 miesiące w przypadku żuchwy i przez 4 miesiące w przypadku szczęki. Proces fizjologicznej odbudowy, podobnie jak przy złamaniach, prowadzi do "obrastania" implantu kością (dlatego gwint zewnętrzny ma znaczenie w mechanicznym utrzymaniu implantu w zębodole i prawidłowym przenoszeniu sił żucia na kość). Cały ten proces nazywa się osteointegracją, tzn. czynnościowo-morfologicznym połączeniem kości z wszczepem. Dopiero po jej zakończeniu wolno poddawać implanty jakimkolwiek obciążeniom, dlatego leczenie trwa długo. W zamian, otrzymuje się dożywotnią podbudowę pod protetykę. Kolejnym etapem jest odsłonięcie implantu przez nacięcie błony śluzowej i przystępuje się do odbudowy protetycznej utraconych zębów.


Współczesna stomatologia traktuje leczenie protetyczne z wykorzystaniem implantów wszędzie tam, gdzie jest to możliwe, jako leczenie "z wyboru" i pod warunkiem posiadania odpowiedniej ilości pieniędzy. Wskazania więc są zawsze - w miarę potrzeb - wszędzie tam, gdzie nie istnieją względne lub bezwzględne przeciwwskazania.


Przeciwwskazania do leczenia protetycznego implantami można podzielić na:

1) bezwzględe, gdzie nie należy stosować leczenia protetycznego implantami u osób chorujących przewlekle na tzw. schorzenia ogólnoustrojowe, a więc: nowotwory, AIDS, cukrzycę, nadciśnienie, osteoporozę, choroby psychiczne;

2) względne, gdzie nie powinno się wszczepiać implantów nałogowym palaczom, alkoholikom, alergikom, chorym na chorobę reumatyczną (pod każdą jej postacią), chorobę wieńcową, osobom po 65 roku życia i wszystkim zdrowym a młodym, którzy jeszcze rosną oraz u osób z niedostateczną higieną jamy ustnej.


Każdy pacjent leczony implantami powinien zdawać sobie sprawę, że należy ściśle stosować się do zaleceń swojego dentysty dotyczących higieny i wizyt kontrolnych.

Cele Leczenia

  • poprawa funkcji żucia /uzupełnienie miejsca po brakującym zębie, stabilizacja protezy/,
  • uniknięcie szlifowania zębów filarowych pod korony ochrania tkanki twarde zębów,
  • zapobieganie resorpcji kości po ekstrakcji zęba,
  • zwiększenie komfortu i poprawa estetyki,

Rodzaje Implantów

podział ze względu na pokrycie tkankowe:

  • otwarte,
  • zamknięte,

podział ze względu na usytuowanie implantu:

  • wewnątrzśluzówkowe,
  • podokostnowe,
  • śródkostne,

podział ze względu na materiał:

  • metal /tytan,tantal/,
  • ceramika /A1203,HA/,
  • materiały łączone,

podział ze względu na kształt:

  • żyletkowe,dyskowe,
  • cylindryczne /śruby/,

podział ze względu na przebieg gojenia:

  • jednoetapowe /obciążenie jednoczęściowe lub dwuczęściowe/,
  • dwuetapowe /podśluzówkowe/,

podział ze względu na czas wprowadzania:

  • natychmiastowe bezpośrednie /po ekstrakcji zęba/,
  • natychmiastowe pośrednie/opóźnione /po wygojeniu tkanek miękkich/,
  • późne /po wygojeniu kości/,


wczesne, częściowe obciążenie implantu sprzyja kierunkowemu nawarstwianiu kości.


osteotomia dystrakcyjna, transpozycja nerwów, podniesienie dna zatoki szczękowej, osteoplastyka,


Autor: Paweł Łabno


Kalendarz Wydarzeń

Autor: Paweł Łabno
paweł łabno
paweł łabno 2002-2010 dentopolis.org@gmail.com
strona nie może być traktowana jako jedyne źródło wiedzy lekarza i ma jedynie charakter informacyjny.