Szczoteczka

Wymiana Szczoteczki: początkowo dochodzi do łamania się i odginania pojedynczych włókien,a następnie całych pęczków.szczoteczka nie tylko jest wtedy bezużyteczka,ale też działa szkodliwie na dziąsła. w przypadku choroby infekcyjnej należy wymienić szczoteczkę po wyleczeniu.

Wymagania: -powierzchnie styczne zębów, -przestrzenie międzyzębowe szczególnie zębów ligaturowanych i szynowanych, -przestrzenie pod przęsłami mostów, -okolice aparatów ortodontycznych, -okolice wszczepów zębowych, -furkacje korzeni i głębsze kieszonki dziąsłowe, -bruzdy i zagłębienia na powierzchniach żujących bocznych zębów,

stopnie twardości /średnica włosia/

• twarda 0,25-0,30mm,
• średnia 0,20-0,25mm, /dorośli/
• miękka 0,18-0,20mm, /dzieci,choroby przyzębia/ wydłużony czas szczotkowania,
• bardzo miękka 0,08-0,012mm, /implanty/ wydłużony czas szczotkowania,

Wybór jest bardzo duży. Różny kolor, kształt główki, ułożeniem włosia. Reklamy kuszą - nasze szczoteczki są sprytniejsze od innych. Nie ma jednak naukowego potwierdzenia, że pomysł szczoteczki (ułożenia włosia) wpływa na skuteczność usuwania płytki bakteryjnej. Tak naprawdę istotna jest technika i czas szczotkowania. Zwykle szczotkujemy za krótko (około 1 min.).

Jaka szczoteczka? - z mała główką (dł. 2-2.5 cm) dla łatwego dostępu. - z szerokim i wygodnym uchwytem - z miękkim, zaokrąglonymi, nylonowymi włóknami.

Kiedy wymieniać? Zanim włókna wstaną zdeformowane. Ponieważ taka szczotka nie tylko Ľle myje, ale także jest szkodliwa dla dziąseł. średnio zmienić szczoteczkę, co 2 miesiące. W przypadku choroby infekcyjnej wymienić szczoteczkę po wyleczeniu.

Badania wykazują większą skuteczność szczoteczek elektrycznych nad zwykłymi szczoteczkami.

Rodzaje Szczoteczek

Szczoteczki Elektryczne

• siła nacisku jest równa 1/3 siły wywieranej przez szczoteczkę manualną /mniejsze starcie powierzchni/,
• 4.000-20.000 obrotów/minutę ruchami rotacyjnymi,pulsacyjnymi,oscylującymi,
• odbarwiające się włókna sygnalizują konieczność wymiany końcówki,
• sygnał dźwiękowy wydłuża czas szczotkowania zębów,
• dla osób mniej sprawnych manualnie /dzieci, chorzy umysłowo, niepełnosprawni, pacjenci ze stałymi aparatami ortodontycznymi/

Szczoteczki Międzyzębowe

mogą mieć kształt stożka lub walca, jeśli są nasączone chlorheksydyną zapewniają działanie antybakteryjne do dwóch tygodni,

Szczoteczki Jednopęczkowe

są szczególnie polecane przy brakach brodawek miedzyzębowych,u pacjentów ze stałymi aparatami ortodontycznymi,stałymi uzupełnieniami protetycznymi,do oczyszczania dystalnych powierzchni ostatnich zębów,

Jaka szczotka

Z małą główką co daje lepszy dostęp do tylnych zębów. Włókna powinny być miękkie, zaokrąglone i w kępkach. Nacisk szczotki 50g, lub z siłą trzech palców. Szczoteczkę wymieniamy po trzech miesiącach, czas szczotkowania 3-4 minuty. Jeśli jesteś pewny, że tyle czasu poświęcasz na szczotkowanie zębów zrób eksperyment. Wykorzystaj w czasie mycia kuchenny czasomierz. Pacjenci generalnie myślą, że szczotkują dłużej, a w praktyce jest to około 1-nej minuty. Jeśli zęby szczotkujesz pastą z fluorem rano i wieczorem, mycie zębów miedzy posiłkami nie jest konieczne. </p> oczątki gumy do żucia sięgają lat 60 XIX wieku. Wówczas to z Ameryki Środkowej sprowadzono do USA gumę chicle z mleczka kauczukowego lateksu. Jednak specyfiki podobne do gumy do żucia znano już w starożytności. Wtedy to greczynki chcąc oczyścić zęby i odświeżyć oddech, z upodobaniem żuły żywicę z kory drzewa mastyks. Badania potwierdziły, że żucie gumy uspokaja i pomaga skupić się na bieżących czynnościach.

Autorytet medyczny, prof. Hollingworth, stwierdził, że żucie prowadzi do ogólnego nawet rozluźnienia i odprężenia mięśni, czyli redukuje stres. Zresztą już w czasie II wojny światowej armia amerykańska otrzymywała duże ilości gumy do żucia. Miała ona właśnie rozładować napięcie. Poza tym guma do żucia ma jeszcze wiele innych zalet. Oprócz odświeżenia oddechu, zaspokaja głód, co jest szczególnie ważne dla osób odchudzających się.

W oparciu o liczne badania przeprowadzonymi na całym świecie, zaproponowano, że w ostatnich latach do roli dodatkowego środka higienicznego dołączono gumę do żucia zawierającą zamiast cukru środki ograniczające przyrost płytki bakteryjnej. Głównymi składnikami takich gum do żucia są substytuty cukru, ksylitol lub sorbitol. Wykazują one jednocześnie pewne działanie antybakteryjne.

W badaniach przeprowadzonych w krajach skandynawskich z użyciem gumy do żucia zawierającej ksylitol oraz małe ilości sorbitolu na małej grupie dzieci szkolnych wykazały w 82% redukcję próchnicy. Dzieciom tym podawano gumę do żucia 4 razy dziennie pomiędzy posiłkami. Podobne badania przeprowadzone w innych krajach przyniosły redukcję próchnicy w granicach 37-79%.

Działanie przeciw próchnicowe gum do żucia bez cukru polega również na pobudzeniu wydzielanie większej ilości śliny, zawierającej wyższe stężenie jonów wodorowęglanowych, ważnego czynnika powodującego podwyższenie pH śliny oraz zwiększony przepływ śliny w jamie ustnej, która powoduje wypłukiwanie resztek pokarmowych.

Gumę do żucia zawierającą ksylitol lub sorbitol można stosować po posiłkach, w sytuacji gdy nie ma możliwości szczotkowania zębów, lub chociażby przepłukania jamy ustnej wodą. Higieniczne żucie gumy powinno trwać nie dłużej niż 5-10 minut, aby nie powodować wytworzenia nawyku, który może okazać się niekorzystny dla funkcjonowania układu narządu żucia (uszkodzenia stawów skroniowo-żuchwowych, przerost mięśni żwaczowych).

Należy również pamiętać, że żucie gumy nie może, w żadnym wypadku, zastępować szczotkowania zębów rano i wieczorem. Jest to jedynie dodatkowy zabieg wspomagający codzienną higienę jamy ustnej. Korzystny wpływ na redukcję próchnicy oraz pobudzenie wydzielania śliny sprawiają, że stosowanie gumy do żucia bez cukru powinno być stosowane u pacjentów z zaburzeniami wydzielania śliny na skutek chorób ślinianek i po radioterapii. U tych pacjentów żucie powoduje stymulację ślinianek, poprawiając tym samym stopień wilgotności w jamie ustnej. łaściwe szczotkowanie jest najskuteczniejszym sposobem utrzymania higieny jamy ustnej, co pomaga ograniczyć ryzyko powstania próchnicy zębów i chorób przyzębia - głównej przyczyny utraty zębów. Do usuwania płytki bakteryjnej, miękkich nalotów i resztek pokarmowych należy używać właściwej szczoteczki oraz pastę zawierającą fluor.

Szczoteczki mają włosie miękkie, średniej twardości, twarde, ustawione w pęczki w kilku rzędach. Rękojeści są albo proste, albo mogą być wygięte w dwóch lub w trzech miejscach. Część pracująca szczoteczki może mieć pęczki włosia ścięte stożkowato lub prosto.

Właściwie rodzaj szczoteczki, głównie pod kątem twardości, powinien zalecać lekarz stomatolog, zależnie od stanu zębów i dziąseł. Jeśli jama ustna jest zdrowa, szczoteczka powinna być średniotwarda, a część pracująca raczej mała, tzn. dla dorosłych około 2,5 cm długości, ale nie większa niż 3 cm i około 1,2 cm szerokości. Wtedy łatwiej można się nią posługiwać i dostać się do każdej powierzchni zęba.

Nie trzeba chyba przypominać, że każdy powinien mieć własną szczoteczkę do zębów, którą trzeba wymieniać co 2-3 miesiące. Nową szczoteczkę należy zdezynfekować, umyć dokładnie w ciepłej wodzie z mydłem, a następnie zanurzyć na 24 godziny w środku bakteriobójczym, np.: 3% wodzie utlenionej.

Substancje powodujące remineralizację Rozpuszczalny w wodzie dwuhydroksyfosforan wapnia służy do remineralizacji, inaktywuje powstające pod warstwą apatytów białe plamy powoduje odwrócenie procesu demineralizacji w próchnicy. Proces ten jest kierowany przez pochodzący z pasty rozpuszczony Ca a także ze śliny pochodzące rozpuszczone fosforany. Jako najważniejsze akceleratory występują występujące w pastach jony fluoru (F-). Również pozytywne działanie przypisuje się fosforanowi wapniowoglicerynowemu oraz wodorofosforanowi wapnia .

Substancje p/wrażliwym szyjkom zębowym Nadwrażliwość szyjek zębowych wywołana jest obnażonymi wypustkami odontoblastów w kanalikach zębiny, które reagują bólem na bodźce chemiczne, fizyczne oraz termiczne. Na zmniejszenie przewodnictwa bodźców stosuje się azotan potasu oraz chlorek potasu w stężeniu 5-10m%. Inne środki powodują wytrącanie w kanalikach chlorku strontu czy uszczelnienie kanalików hydroksyapatytem.

Środki przeciw tworzeniu się kamienia nazębnego Hamowanie tworzenia kamienia nazębnego następuje dzięki specjalnym substancjom- inhibitorom wzrostu kryształów. Z powodu korzystnego addycyjnego efektu pod względem redukcji próchnicy zastosowano Azacykloheptan-2,2-Difosforan AHP . Fosforany wykazują optimum działania przy wartościach 1m%. Innymi ważnymi substancjami p/kamieniowi jest Gantrez, pirofosforany, chlorek cynku oraz trójwodzian cytrynianu cynku . Prowadzone są także badania z kwasem fosfoniowym.

Substancje do ochrony dziąseł (substancje gingiviotropowe) Substancje używane do tego celu nie mogą być określane lekarstwami. Środki te powinny oddziaływać wzajemnie z tkankami i redukować zapalenie dziąseł. Możliwości oddziaływania tych substancji są ograniczone czasem działania oraz głębokością penetracji przez tkanki dziąsła; poprawa jest bardzo niewielka. Znajdujące się w pastach substancje usuwające osady nazębne są o wiele bardziej efektywne niż domieszane substancje gingivotropowe. Używane są następujące substancje: Azulen, Mocznik, Pantenol, Bisabolol a także roślinne ekstrakty aloesu, arniki, echinacei, rumianku, malwy, szałwi, rozmarynu, nagietka. Stosowane są również mleczan aluminium, eugenol, sól morska oraz wit. A. Wykazano również, że domieszki substancji mogą wzajemnie hamować swoje działanie. Występują również pasty zawierające enzymy jako substancje czynne, są to amyloglukozydaza oraz glukozooksydaza.